Enginar
Kullanımları
Enginar antioksidan ve GI yatıştırıcı etkileri için kullanılmıştır. Aynı zamanda karaciğerde sitoprotektif etkilere ve hipokolesterolemik etkilere sahip olabilir.
Dozaj
1.5 gr / gün olan enginar yaprağı ekstraktının, pazarlama sonrası bir anket çalışmasında serum kolesterol ve trigliseridlerini düşürdüğü bulundu.
Kontrendikasyonlar
Enginarın kullanımına kontrendikasyonlar arasında Asteraceae familyasına ait alerjiler ve herhangi bir safra yolu tıkanıklığı bulunur.
Hamilelik / Emzirme
Genellikle güvenli olarak kabul edilir veya gıda olarak kullanılır. Gıdalarda bulunan dozların üzerinde dozaj kullanmaktan kaçının çünkü güvenlik ve etkinlik kanıtlanmamıştır.
Etkileşimler
Kimse belgelenmemiş.
Ters tepkiler
Enginar hassas bireylerde, en çok dermatitte alerjik reaksiyonlara neden olabilir.
Toksikoloji
Toksisite verileri eksikliği gebelik ve emzirme döneminde kullanımı sınırlamaktadır.
Enginar papatya ailesinin bir üyesidir. Akdeniz bölgelerinde ve orta Avrupa'nın bitişik kesimlerinde yaygın olarak yetiştirilen çok yıllık bir bitkidir. Bu tanınmış bitki yaklaşık 2 metre yüksekliğe kadar büyür. Güçlü, dik bir saplıdır ve büyük yaprakları loblu ve gri-yeşil renktedir. Yenilebilir çiçek tomurcuğu, mor-yeşil renktedir ve onu çevreleyen pullar veya kabuklara sahiptir. Temmuz'dan ağustos ayına kadar açar.
Tarihçe
Enginar binlerce yıldır yetiştirilmektedir. Birinci yüzyılda, Dioscorides kötü kokular tatlandırmak için gövde üzerinde püresi kökleri uygulayarak önerilir.
Enginar, eski Mısırlılar, Yunanlılar ve Romalılar tarafından gıda ve ilaç olarak kullanılıyordu. Enginar, Avrupa'da 15. yüzyılda ortaya çıktı. Bitki adı kısmen, bitkiyi küllerle gübreleme geleneğinden ve kısmen yenebilir oluşturan çiçek başlıklarını çevreleyen bracts (yapraklar değildir) üzerinde bulunan dikenlerden "devedikeni" anlamına gelen Yunan skolimosundan türetilmiştir. bitki kısmı. Fransızlar enginar suyu karaciğer toniği olarak kullandı. Otun yağları parçalayıp safra akışını artırma yeteneği tanınmıştır. Enginar, geleneksel olarak karaciğer hastalıkları, sarılık, dispepsi ve kronik albuminüri gibi çeşitli durumların tedavisinde kullanılmıştır. Diüretik olarak ve postoperatif anemiyi yönetmek için de kullanılmıştır. 2 Çiçek başı pişirilir ve lezzet olarak yenilir. Çiçek, lezzet algılamasını geliştiren bir tatlandırıcı içerirken, yapraklar aperitif likörlerin hazırlanmasında kullanılan acı prensipler içeriyor.
Kimya
Beslenme açısından, bir büyük (100 g) enginar 38 kalori, 1 gr yağ, 5.8 gr karbonhidrat ve 3.4 gr protein içerir. 1. Bu protein, bir raporda, fenilalanin, tirosin, histidin, alanin ve glisin zengindi. Başka bir raporda, aspartik ve glutamik asitler, şekerlerle birlikte bol miktarda amino asitler bulundular. Galaktoz, galaktozemik hastalarda diyet konusunu tartışan bir raporda 0.1 mg / 100 g enginadan daha az mevcut. Enginar ayrıca lif, kalsiyum, fosfor, potasyum, folik asit, C vitamini, niasin, tiamin, iz mineraller ve karotenoidler içerir.
Enginarında bulunan asitler ağırlıklı olarak gliserik, malik, sitrik, glikolik, laktik ve süksinik asitleri içeren asit alkollerden oluşur. yaprak farmakolojik aktivitenin büyük kısmı neoklorojenik klorojenik, ve kriptoklorojenik asitler, luteolin, ve Sinarin içeren kafeoilkinik asit türevleri, mono- ve di-kafeoilkinik asit varlığında atfedilmiştir. HPLC tayinleri yapılmıştır. bu bileşikleri nispi oranı bitki soyu, yaş, ve oluşturulması ile ilgili olarak değişir. Örneğin, enginar çırpmacı tohumları yapraklardan daha yüksek cynarin içeriğine sahiptir. Caffeic asit spesifik olarak ve bu türevler çok çalışılmıştır ve yüzdeler belirli faktörlere bağlı olarak değişebilir. Hidroksimetilakrilik asit ayrıca enginar izole edilmiştir.
Cynara türlerinden, jeosheimin, cynaratriol ve cynaropicrin gibi acı seskiterpen ilkeleri bulunmuştur. Cynaropicrin içeriği, genç yapraklarda en yüksek içeriğe sahiptir ancak kök olgun meyveler ve çiçekler içinde yoktur. dehydrocynaropicrin, grossheimin, grosulfeimin ve ilgili guaianolidler ve cynarolide bitkiden izole edilmiştir. Flavonoitler ve rutin içeren flavonoidler (% 0.1 ila% 1) enginar bulunur. Flavonoid glikozitler apigenin, luteolin, si- nanosid, skolimosid, kosmosid, kersetin, isorhamnetin, maritimein ve diğerleri de bildirilmiştir. Taze ve pişmiş / konserve enginardaki fenolik bileşiklerin analizi yapılmıştır.
Engelli eti yağlarında, başlıca seskiterpenler, öjenol, fenilasetaldehit ve dekanal olarak beta-selinen ve karyofilene rastlanmaktadır. Başka bir rapordaki enginardaki uçucu yağ analizinde bileşik bulgusu görüldü. yağ yağ asidi bileşimi araştırılmıştır. Enginar, stearik, palmitik, oleik ve linoleik (% 50) asitler içeren çoklu doymamış yağ asitleri için ideal bir kaynaktır. Enginar renk ve antosiyanik pigmentler değerlendirildi.
Enginarlarda oksidazlar, peroksidazlar, cynarase ve askorbinaz gibi birçok enzim bulunur. Ribuloz difosfat karboksilaz araştırılmıştır. Bitkide ayrıca enginar polifenol oksidazı da bulundu. Süt-pıhtılaşma proteinazları, muhtemelen aspartik proteinazlar enginarda da bulunur.
Enginardaki diğer bileşenler fitosterolleri (taraksasterol), taninler, şekerler, nişasta ve inülin içerir. düşük sıcaklıklarda, enginar fazla inülin, daha az nişasta içerir; Yüksek sıcaklıklarda ise bunun tersi görülür. Enginar sıvıında L-asparagin bulundu.
Enginar bileşenleri / müstahzarları genel görünümü mevcuttur; Bununla birlikte, bunlar Almanca veya Rusça olarak yazılmıştır. Kimyasal kompozisyonu başlıca materyallerin gözden geçirilmesinde tartışırlar ve taze sıkılmış meyve suyu ve kurutulmuş preparatlar dahil olmak üzere enginar preparatlarını değerlendirirler. İngilizce olarak hazırlanan bir raporda HPLC, enginardaki aktif maddeler ve bileşenlerdeki değişiklikler farklı parametrelere göre değerlendirildi.
