Latince Adı: Rheum ribes

IŞGIN

Türkçe:Ravent,Işgın

Latince: Rheum ribes.

Fransızca: rhuabarber (f.)

Almanca : Rhabarber(m.)

Işgın karabuğdaygillerden, iri gövdeli, büyük yapraklı, hekimlikte kullanılan bir bitkidir. Mayıs - Haziran aylarında çiçek açar. Yaprakları dairemsi, kenarları ince dişli, yüzeyi pürüzlü ve serttir. Kökleri ilaç yapımında kullanılır. Taze sürgünleri ve genç yapraklarından da sebze olarak faydalanılır. İçeriğinde Tanen vardır. Kokusu kendine hastır. Tadı acıdır.Doğu Anadolu bölgesindeki yüksek yerlerde ışgın denilen türü yetişir. Boyu 150 cm kadardır.

 

FAYDALARI:Işgın çok eski halk ilacıdır. Çin mitolojisinde özelikle tibet raventi oldukça hastalık durumunda

yardım alınmış bir tababet olarak kayıtlarda vardır. Faydaların başında özelikle pankreasın çalışmasına yardımcı

olduğu için şeker hastalığının tedavisine yardımcı, oldukça önemli, doğal zararsız bir bitkidir. İştah açar, vücudu

kuvvetlendirir. İshali keser. Mide ve bağırsak gazlarını giderir. İdrarın rengini sarıya boyar. Çok miktarda

kullanılırsa ishal yapar.

Toksik Etkileri

Rheum yaprakları zehirli maddeler içerir. Yapraklarında pek çok bitkide bulunan öldürücü ve aşındırıcı etkisi olan

oksalik asit bulunur. Saf oksalik asidin öldürücü dozajinın her bir kilo vücut ağırlığı icin 375 mg olduğu yahut 65 kg

bir insan için 25 gr olduğu tahmin edilmektedir. Yapraklardaki oksalik asit miktarı degişkenlik göstermesine rağmen

bunun 0,5% oranında olduğu söylenebilir. Yani öldürücü dozajda oksalik asit alabilmek için aşağı yukarı 5 kg

yaprak yenilmesi gerekmektedir ki bu da pratikte pek mümkun değildir. Ancak yapraklar oksalik asit yanında

bilinmeyen bir başka toksinler de içermektedir.

Kökleri yaklaşık 5.000 yıldır kuvvetli bir laksatif olarak kullanılmaktadır. Kökler ve gövde emodin ve rein gibi

antrakinonlar bakımından zengindir. Bu maddeler ishal yapıcı ve boşaltımı hızlandırıcı etkileriyle bilinmektedir.